Hormoon 7 8 en 9

Subcategorie 1: Hormonen

Ik heb niets geleerd van de vorige blog en probeer er nu weer drie. Het verschil is wel dat ik het een en ander eerst heb geklad voor ik aan de digitale versie begon.
Één van deze heeft weer een opname erbij. Misschien twee.

`7 - Jihomoravský Kraj`

Nummer zeven is van 2014 of later omdat het briefpapier afkomstig is van een goodiebag die ik kreeg toen ik najaar 2014 met een soort uitwisseling in Tsjechië op bezoek was bij het provincieel bestuur in Brno. Tenminste, ik denk dat het het provincieel bestuur was want “Jihomoravský Kraj” betekent Zuid-Moraafs Gewest.

Ik heb geen idee over wie dit gaat. Sowieso geen V. Sterker nog, ik weet vrij zeker dat het niet over V3 gaat (eind 2013-begin 2015) dus dit zal van daarna dateren. Het zal ook geen K zijn want de toon weerspreekt het. Het klinkt alsof het over iemand gaat die wellicht een V of K wil worden maar W1 laat dat niet toe.
Deze W1 lijkt al wat meer op W2 in dat hij minder geduld heeft voor fratsen, een die wat meer op zijn hoede is na een heftige relatie. Hij lijkt ook weer minder op W2 omdat hij er vrij ver in doorgaat naar mijn smaak. De pijn ligt nog vers in zijn geheugen en W1 kijkt er niet naar uit om zich weer kwetsbaar op te stellen:

Youʼre looking at me like thereʼs some
Secret question youʼre trying to answer
And youʼre hoping Iʼll give you a clue.
Well,
I donʼt speak that language. Iʼd help
you out but it looks like youʼre trying
to be sure of something.
Well youʼre not gonna. Nor ever.

Het onderwerp wordt toegesproken. Het is niet een gedicht over maar een gedicht tot. In die zin is het ook meer een betoog, alsof het uit een toneelstuk komt. Of eerder een goedkope soapserie. Ik weet niet genoeg over de vormeisen van proza en poëzie om met uitsluitsel te bepalen welke van de twee het is. Het voelt aan als slam poetry maar mijn kennis daarvan is nog niet voorbij “oh ja dan zeg je het heel cool en vrije vorm en zo maar dan opeens niet en beweging misschien?”
Op het papier vullen de eerste drie regels de hele breedte. Volgens mij is het één zin en is de opdeling enkel uit noodzaak. Dan komt “well,” en daar is wel een duidelijke keuze om vervolgens met een nieuwe regel te beginnen, ook al gaat de zin door. Verder loopt het echter weer aan een stuk door. Ik denk dat dit slordig en inconsistent is, het kan niet de bedoeling zijn geweest om alleen dat woord eruit te lichten. Als je line breaks gaat gebruiken voor nadruk moet dat wel op een consistente manier.
Het taalgebruik is aardig scherp maar ook slordig. De achterliggende gedachte wordt in verschillende aan elkaar geplakte flarden van uiteenlopende uitingen ervan als een soort collage weergegeven.
Is het een geheime vraag of is het een taal? Kan ik niet helpen omdat ik haar taal niet spreek of omdat ze nooit zeker kan zijn van hetgene dat ze wil weten? Dit is duidelijk in één ruk zonder veel reflectie opgeschreven.
Een moment van woede en frustratie: “begone thot.”
Ik ben blij dat ik de pijn die hier de bron van was heb kunnen verwerken.

`8 - unvollendete`

Dit klefje heeft 29 maart 2016 als datum. Voor degene die zich herinnert dat ik in de introductie van deze categorie zei dat het voornamelijk dingen van voor 2012 zou betreffen: dit was wishful thinking van mijn kant.

Maart 2016 was een beetje tussen van alles in. Post V3, vlak voor de reis naar Ljubljana. Ik heb een aardig idee over wie dit gaat. Dit is noch een V want ze had al een vriendje, noch een K want we grepen indertijd zo nu en dan een kans.
Ik vermoed dat dit rond de tijd was dat ik vond dat ze haar vriendje moest dumpen voor mij. Zij vond het echter prima navigeren tussen onze twee walletjes maar zag van mij af toen ik bekende verliefd op haar te worden.

Deze verse geschiedenis past volgens mij het beste bij dit klefje: Het is kansloos maar dan op een andere manier. Het heeft nooit de kans gekregen iets echts te worden.

What do you see

When you look in a mirror

What do you heed in your heart

Turning away will make nothing come nearer

Finishing before you start

Enveloping your mind

The trigger on rewind

The song is sweet and fleeting

The words themselves forgetting

The chorus self-defeating

She blames herself for letting me in

Waar de vierde regel eindigt met “nearer” stond eerst een ander woord.
“hither.”
Ja. Het is agressief doorgekrast en een woord wijst er met een pijl naar:
“twat-->”
Ik zie dit graag als groei. W1 uit 2011 had gewoon ongegeneerd hither opgeschreven en misschien zelfs gedacht dat dit hem gedistingeerd maakte. Arme W1. Arme W2 ook, aangezien er vast nog talloze overtredingen zijn die ik momenteel nog bega. Alvast excuses aan W3.
Het metrum is lekker consistent, op de verkeerde klemtoon op “before” na. Hier ben ik eigenlijk wel tevreden over, behalve dat de gehele structuur toch nog weinig helpt om het voor de lezer voorspelbaar te maken waar de nadruk moet worden gelegd. Op het einde is ook een ongemakkelijk staartje, maar dat is volgens mij de bedoeling.
Ook qua inhoud lijkt het zich op te bouwen. De laatste vier regels komen over als de eerste inzet van een refrein, maar dan met dat metrisch rare staartje houdt het op en is het ook klaar. Content Dictates Form! Sondheim zou trots op me zijn (laat het alsjeblieft niet aan Sondheim zien)! Goed, ik ben ook klaar met alles wat ik hierover

`9a en 9b - hoog en laag`

laag

Het papier waarop ik dit heb geschreven is van een klein boekje dat ik volgens mij allereerst gebruikte om een opzet uit te lijnen voor de eerste singer-songwriter workshop voor een theaterzomerkamp die ik in 2012 met destijds een goede vriend van me gaf. Vervolgens gebruikte ik het boekje voor eigen probeersels en het bijhouden van scores van kaartspellen. Ik heb het geloof ik zelden gebruikt buiten die zomerkampen van 2012 en 2013 en de weken erop.
De tekst suggereert dat ik me rot voel maar dat de desbetreffende persoon me beter doet voelen. Hierom is het volgens mij gericht tot V1 en geschreven in 2012.

Ik heb fotoʼs teruggekeken van die tijd om zeker te weten dat toen het eerste jaar van die workshop was. Ik bleek toen al een trui te dragen waarvan ik tot voorkort dacht dat ie nog relatief nieuw was. De tijd vliegt, zogezegd. Als ik kijk naar de knul die mijn trui draagt op die fotoʼs zie ik mezelf, maar ik zie ook iemand die nog allemaal shit mee moet maken en nog een hoop kaas heeft te maken van zijn gevoelens en ambities.
Als dat allemaal nog een grote wirwar in je hart is snap ik dat je graait naar het weinige dat je houvast geeft. Ik begrijp dat je hopeloos verliefd wordt omdat het veel makkelijker is om je op een ander te richten dan op jezelf:

I dream of you, and when I
Wake up I wish I was the man
Iʼm afraid to be, the man I
was before, but Iʼm mentally
distorted, my heart is all
contorted, cuz I
wanted to go forward
While I knew it wasnʼt more than
just a fantasy

I feel less than me

But your voice reminds me

Of the rest of me

Your eyes can see what I can be

Your

Vrij zwaarmoedig. Veel ugh. Ik krijg de indruk dat hier zelfs wordt gegloreerd in een kwelling, maar dat kan komen omdat de rijmwoorden hier nadruk op leggen. Het rijmen is niet slecht. Het is wel slordig omdat W1 te graag wil dat het werkt en daar zijn metrum voor opoffert.
Het eindigt met “your” omdat dit het enige woord in de laatste is dat niet is doorgestreept. Er stond “your love can set me free.” Dit was te zoetsappig voor de schrijver. “Cuz” kon blijkbaar wel.
Ik heb het opgenomen want er stonden akkoorden bij. Dit is een benadering van hoe het waarschijnlijk had moeten klinken:

hoog

Dit stond op de andere kant van de pagina. Het is niet veel maar er klopt geen reet van. Er staat:

I donʼt need much
To convince you
Itʼll only take a minute
to ~~pull out~~(extract? light up) you donʼt know
Whatʼs within you
Just come a little closer

Creepy vibe. Het ritme staat aagegeven als “6/8 a la earth angel.”
blijkbaar wist ik niet wat er in me zat, en door slechts een minuut te nemen om het op te schrijven heeft het niet fatsoenlijk kunnen stollen.
De akkoorden zijn nodeloos ingewikkeld gemaakt:

Wijchers blog